Doelstelling 2Belangrijk voor gebouwen

Adaptatie aan klimaatverandering

Weerbaarheid opbouwen tegen fysieke klimaatrisicos via adaptatieoplossingen voor infrastructuur, gebouwen en economische activiteiten.

Klimaatadaptatie is de tweede milieudoelstelling van Verordening (EU) 2020/852. Artikel 11 beschrijft twee routes voor een substantiële bijdrage: oplossingen uitvoeren die de belangrijkste fysieke klimaatrisico's voor een activiteit aanzienlijk verminderen, of oplossingen bieden die risico's voor andere activiteiten, mensen, natuur of activa verminderen. Oplossingen mogen het risico elders niet vergroten.

Gedelegeerde Verordening (EU) 2021/2139, zoals gewijzigd, bevat activiteitsspecifieke technische screeningcriteria. Wanneer die criteria naar Bijlage A verwijzen, omvat de beoordeling drie juridische stappen: gevaren screenen uit de indicatieve, niet-uitputtende lijst; materialiteit beoordelen wanneer een gevaar de activiteit kan raken; en adaptatieoplossingen voor vastgestelde risico's beoordelen. Schaal en scenario's zijn evenredig aan omvang en verwachte levensduur. De verordening schrijft CFD of een andere specifieke methode niet voor.

Taxonomie-afstemming wordt voor een specifieke activiteit vastgesteld en vereist ook de toepasselijke DNSH-criteria en minimumwaarborgen. Deze site toont een gecureerde selectie; raadpleeg de officiële EU Taxonomy Compass en de actuele geconsolideerde rechtsteksten voor de volledige inventaris en bindende formulering.

Klimaatadaptatie voor gebouwen

Waar Bijlage A van toepassing is, zijn de drie beoordelingsstappen evenredig aan de schaal en verwachte levensduur van de activiteit. CFD kan bij materiële lokale risico's optioneel locatiespecifiek microklimaatbewijs leveren; de Taxonomie schrijft de methode niet voor.

Klimaatadaptatie Probeer dicehub