Gospodarka o Obiegu Zamkniętym

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym jest czwartym celem środowiskowym Taksonomii UE. Odnosi się do niezrównoważonego liniowego modelu weź-wytwórz-wyrzuć poprzez ustanowienie kryteriów dla działalności promujących efektywność zasobów, wydłużających żywotność produktów, zwiększających wykorzystanie surowców wtórnych i minimalizujących wytwarzanie odpadów. Ten cel jest zgodny z Planem Działania UE na rzecz Gospodarki o Obiegu Zamkniętym i wspiera szerszy cel oddzielenia wzrostu gospodarczego od zużycia zasobów w Unii Europejskiej.

Działalność gospodarcza wnosi istotny wkład w gospodarkę o obiegu zamkniętym, gdy wykorzystuje zasoby naturalne, w tym zrównoważone surowce biopochodne i inne surowce, bardziej efektywnie w produkcji, w tym przez zmniejszenie zużycia surowców pierwotnych lub zwiększenie wykorzystania produktów ubocznych i surowców wtórnych. Inne ścieżki wkładu obejmują zwiększanie trwałości, naprawialności, możliwości modernizacji i ponownego użycia produktów; zwiększanie zdolności recyklingu produktów, w tym poszczególnych materiałów w nich zawartych; zmniejszanie zawartości substancji niebezpiecznych w materiałach i produktach; oraz istotne zmniejszanie wytwarzania odpadów, w tym poprzez zapobieganie, ponowne użycie i recykling.

Akt Delegowany ds. Środowiska przyjęty w czerwcu 2023 roku określa techniczne kryteria kwalifikacji dla działalności z zakresu gospodarki o obiegu zamkniętym. Obejmują one szereg sektorów, w tym przemysł wytwórczy, budownictwo i rozbiórkę, gospodarkę wodno-ściekową i odpadową oraz technologie informacyjno-komunikacyjne. Dla sektora budowlanego kryteria dotyczą ponownego wykorzystania materiałów budowlanych, projektowania pod kątem dekonstrukcji oraz redukcji odpadów budowlanych i rozbiórkowych. Produkty muszą wykazywać mierzalnie ulepszone wskaźniki obiegu zamkniętego w porównaniu z powszechną praktyką, a działalności muszą spełniać progi ilościowe, jeśli zostały określone.

Spełnienie wymogów DNSH dla pozostałych celów jest niezbędne do zgodności z taksonomią w ramach tego celu. Działalności przyczyniające się do gospodarki o obiegu zamkniętym nie mogą generować znaczących emisji gazów cieplarnianych, nie mogą stosować substancji niebezpiecznych powyżej progów prawnych i nie mogą zagrażać bioróżnorodności ani jakości wody. Oczekuje się, że cel gospodarki o obiegu zamkniętym będzie zyskiwał na znaczeniu w miarę dalszego rozwoju przez Komisję Europejską standardów dotyczących paszportów materiałowych, rozszerzonej odpowiedzialności producenta i modeli biznesowych opartych na usługach.